Categorieën
Geen categorie

Hoe gaat het?

Gekke tijden – sportdoel dat verschoven is, minder werk, meer tijd… hoe doe je dat? Ik sprak met Gerrit en Jurgen in de Slimmer Presteren podcast, aflevering 11 en ik schreef een blog:

Uiteraard blijf ik bewegen. Nu mijn doel, de transamtri, een jaar verschoven is neem ik een break. Het eerste deel van deze break-periode noem ik mijn “sterker worden-periode”. Dat betekent voor mij kortere trainingen, wat pilates, krachttraining doen en af en toe gooi ik er een interval in.

IMG 0899Edited 1024x768 - geen-categorie - Hoe gaat het?
zwerven over de Veluwe op mijn bepakte #thinkbig fiets zit er nu even niet in

Mijn mindset de afgelopen maanden was gericht op meer kilometers en minder op hogere intensiteit. Denk aan zwervend op mijn nieuwe fiets over de Veluwe of 3x zwemmen op een dag. Want tja, als je een wedstrijd gaat doen die minimaal 4 weken duurt dan wil je dingen lang vol kunnen houden. Maar die wedstrijd is pas over 12 maanden, dus het specifieke trainen kan ik even laten schieten. Mooie gelegenheid om de basis te versterken voor ik weer meer de duur in ga. Deze duurtrainingen staan op mijn lichaam geschreven – dat is mijn comfortzone (en daarmee dus ook een valkuil). Dus nu… nu heb ik mezelf opgedragen om uit die comfortzone te gaan. Het is lastig want ik moet van ver komen. Mentaal begin ik al te kraken als ik het idee heb dat ik snel ga (whaaa – hoe lang houd ik dat vol?), mijn ademhaling piept (hijghijg), mijn hartslag is van slag (asjemenou) en mijn spieren zitten tegen de kramp aan (ieks). En de dagen erna, sloom en stijf gevoel… Kortom, heel goed dat ik dit doe..

Het buitenzwemmen is daarin, gevoelsmatig, ook een goede booster. Kneiterkoud water dus je lichaam krijgt er een lekkere verfrissende tik van. 

IMG 0824 Edited 1024x769 - geen-categorie - Hoe gaat het?
een duik in het Hens (toen deze nog open was)

Het fietsen is voornamelijk kort en meestal als vervoersmiddel naar en van de plas. Wetsuit in mijn Restrap zadeltas, boterhammen in mijn frametas – handig zo’n bikepacking-opstelling.

Mijn loopjes zijn tot een uur terwijl ik vorige maand minimaal een uur ging lopen anders vond ik het de moeite niet van het omkleden. Soms is dat warmstampen na een koude zwemdip (dan weet ik zeker dat ik tempo loop) of ik doe een poging voor een interval. Mijn tempo is zo vastgeroest op 8,5/9KM per uur dat mijn kuiten op spanning schieten als ik sneller ga. De aanhouder wint zeggen ze toch?

IMG 1243 Edited 1024x769 - geen-categorie - Hoe gaat het?
het bos is mijn achtertuin – hoe luxe is dat!

En last but not least doe ik krachttrainingen, pilates, yoga thuis. Het is de sluitpost is in mijn gebruikelijke beweegpatroon. Nu heb ik een routine ingebouwd om dit met enige regelmaat te doen. Toegegeven, als het weer drukker wordt en we weer meer dingen buitenshuis mogen doen dan zal het lastiger zijn om dat vast te houden – uitdaging dus!

IMG 1051 Edited 1024x770 - geen-categorie - Hoe gaat het?
op mijn matje in de huiskamer

Hoe kom jij deze tijd door? Heb jij je beweegpatroon aangepast nu doelen weg zijn gevallen? Of heb je juist nieuwe doelen gevonden?

Categorieën
Geen categorie

**break**

Twee weken geleden kwam het bericht door dat mijn avontuur een jaar verplaatst wordt. Goed dat deze beslissing genomen was en gezien de omstandigheden nu, kon het ook niet anders. Maar tja, hoe ga je daar dan mee om? Het is lastig om 13,5 maand focus en conditie te houden, dus komt er een break. Een break op alle fronten…

Lichamelijk wilde ik afstand nemen door een mini-TAT te  doen. Met de huidige buitenwatertemperaturen kan de zwemafstand niet te lang zijn. De motivatie om lang te fietsen met windkracht 4 is niet bijster groot. En de knie wil eerlijk gezegd ook nog niet helemaal pijnvrij meewerken. Dus werd het op een donderdagmiddag een 1/100e van #thinkbig (zie Strava voor details).  De rekenaars onder jullie zullen nu vast doorrekenen in hoeverre dit haalbaar is voor de complete afstand. Ik reken jullie vast voor: 100×3:23 => grofweg 336 uur, dat zijn 14 dagen continue; dus als ik elke dag 12uur sport dan kom ik er wel…knipoog.

100e TAT - geen-categorie - **break**

Mentaal is het wat lastiger om #thinkbig weg te leggen. Dus heb ik als eerste al mijn notities, kaarten, de geeltjes en het blauwe boekje op één hoop gelegd. Ik ben alles doorgelopen en heb een laaste braindump gedaan van dingen die nog in mijn hoofd zaten. Daarna heb ik hetzelfde voor de digitale mappen, lijsten en trello-kaarten gedaan. Nu is als het ware mijn hoofd leeg. En als er iets door mijn hoofd flitst dan ligt er een bloknoot klaar om het te noteren en in de kast bij de andere spullen te leggen.

mentale break - geen-categorie - **break**

Mijn team, daar neem ik geen break van… gewoon dingen samen doen en dan nu niet over #thinkbig hebben. Dat lukt makkelijk, ze zijn niet voor niets mijn vrienden.

Enne, tja…die break is leuk maar ik wil uiteraard niet stil zitten, dus de plannen worden alweer gesmeed. Ik moet zeggen dat mijn team borrelt van de ideeën en daar zitten ook wel weer een paar “slechte” tussen… Volg me voor project #schuinestreep en project #zuiderzee!

Categorieën
Geen categorie

Van potloodstreep naar viltstift

Het zat eraan te komen – in gedachten had ik al met potlood een streep gezet door de TransAmTri in mei. Ik kon mij niet indenken dat op zo’n korte termijn genoeg in de wereld zou veranderen dat ik vrij zou mogen reizen. En als het dan mogelijk zou zijn om te gaan, wanneer zou ik dan vrede met mezelf kunnen hebben om ook daadwerkelijk te gaan? Als in NL de corona onder controle zou zijn of als alle winkels in de US weer geopend zouden zijn? Het spookte al een tijdje door mijn hoofd…

Opgelucht bekeek ik het video-bericht van race-organisator Wayne. De race wordt verplaatst naar 2021. Dus de potloodstreep wordt met viltstift definitief gemaakt en met diezelfde viltstift staan mei en juni 2021 alvast strak omlijnd in de agenda!

(ps ondertussen teer ik nog wat langer op mijn fantastische ervaring van de Arch-2-Arc!)

Categorieën
Geen categorie

Puzzelstukjes

puzzel 1024x654 - geen-categorie - Puzzelstukjes

Het komt dichterbij – snel dichterbij.

Er zijn zoveel details om over na te denken, zoveel vragen te stellen, zoveel dingen uit te zoeken…het overweldigt mij regelmatig. Niet voor niets heb ik een groter team om mij heen verzameld dan de vorige keer. Niet alleen voor het uitzoeken, maar ook gewoon voor het goede gevoel. Dat er vrienden met mij meegekeken hebben naar datgene wat ik uitzoek, naar mijn planning, naar mijn vraagtekens. En kritische vragen stellen in mijn voorbereidingstraject.

Dus heb ik de afgelopen maanden heel veel puzzelstukjes verzameld; mensen gesproken, bijeenkomsten gehad, artikelen opgezocht – komende periode ga ik al deze stukjes op zijn plek leggen. Onder andere in het expeditie-plan en de uitgewerkte fietstroute, maar denk ook aan beslissingen over de opbouw van mijn fiets, de hardloopschoenen die ik aantrek of het wetsuit dat ik gebruik. En denk nog verder, de mantra die ik mezelf meegeef, het stickertje met tekst die ik op mijn bidon plak.

En ik weet nu al dat al deze voorbereiding niet genoeg is, ik weet nu al dat er onderweg dingen gebeuren die we niet voorzien hebben. Dat is het avontuur – dat is #thinkbig!

Categorieën
Geen categorie

Think Big – hoe gaat dat in mijn hoofd

Ik snap mezelf ook niet altijd..

Mijn stedentrip XL en de voorbereidingen hadden op vele fronten diepe indruk op me gemaakt. Mijn verwachting was dat ik wel wat tijd nodig zou hebben om bij te komen, om het lichamelijk en vooral mentaal te verwerken. Een jaar of misschien wel twee voor ik weer iets groots zou ondernemen. Mijn hoofd stond nog niet naar een volgend avontuur…dacht ik..

Als je gekke dingen gedaan hebt, dan tippen de mensen in je omgeving met nog gekkere dingen. Dus kreeg ik in augustus (dat was nog maar 2 maanden ná mijn stedentrip) weer een link doorgestuurd. Nieuwsgierig als ik ben, kijk ik naar de details en een moment later was ik om.

Laat ik proberen uit te leggen hoe dat gaat in mijn hoofd: het fietsen is bikepacking en dat vind ik leuk. Ooit de Great Divide gebikepacked en deze zomer nog een paar dagen in rondgetrokken (met verkeerde materialen maar met de juiste instelling). En toen ging het mis, mijn gedachte: “Yes, een bikepackingrace met een paar kilometer ervoor zwemmen en daarna een stuk hardlopen!” Dat het bij elkaar een belachelijk eind triatlonnen is, vergeet ik gemakshalve…ik zie me namelijk al rondtrappen in verschillende landschappen. 

Ik heb geprobeerd om het avontuur niet aan te gaan:

– overleg met mijn stedentrip-team riep alleen maar enthousiaste reacties op;

– de grootste investering van een bijpassende fiets, leverde ook nu weer de volle support op van Rijwielpaleis op;

– en verder had ik al een sabbatical gepland in die periode dus vrij vragen was geen issue..

Kan ik er dan nog onderuit?


800px USA Flag Map.svg  300x188 - geen-categorie - Think Big - hoe gaat dat in mijn hoofd

Categorieën
Geen categorie

Essaouira – hoe lui kun je zijn?

December: de tijd om er een week tussenuit te gaan, deze keer alleen. Vakantie in Marokko, nieuwe fiets mee, wetsuit, hardloopschoenen en mijn #thinkbig aantekeningen. 

QAOK3862 300x300 - geen-categorie - Essaouira – hoe lui kun je zijn?
Slaapadresje geboekt in Essaouira en verder geen plannen. Heerlijk bijkomen in de zon, aan het strand..dat moest wel goed komen. Ik wist dat ik moe was – hard gewerkt en mentaal veel in beweging rondom #thinkbig. Het geeft me energie maar ik weet ook dat ik ergens bij moet tanken – dat is in Essaouira. 







IMG 1178 225x300 - geen-categorie - Essaouira – hoe lui kun je zijn?Het is twee dagen reizen – vliegen, trein en bus. En dan sta ik daar met mijn fietskoffer naast de ingang van de Medina. De route-beschrijving had ik per mail gekregen: vanaf de ingang blijf je rechtdoor gaan op avenue Quory + El Fachtali + Oujda, de kleine straat is naar links, rechts, links. Kortom, een exact adres had ik niet; de naam van mijn slaapadres was zo algemeen als “Bij Jansen”, maar gelukkig kreeg ik hulp. Mijn slaapplaats blijkt diep weg gestopt in de Medina te zijn (het ommuurde centrum). Supertof, maar alle drukte/geuren/lawaai overvallen me wel een beetje – hier heb ik wel tijd voor nodig om aan te wennen.  










Tijd heb ik en ik besluit de eerste dagen met de flow mee te gaan, rustig verkennen en wennen. Plannen maken en dingen doen, volgen daarna wel weer. Voor nu is mijn enige dagritme stukje hardlopen en eventueel zwemmen.

IMG 1145 300x117 - geen-categorie - Essaouira – hoe lui kun je zijn?
Ideale manier om een nieuwe omgeving te verkennen, is hardlopend. Je rent de stad door ter oriëntatie, gaat naar een buurdorp, etc. En het strand is ook altijd een feest om hard te lopen – toegegeven, bij vloed ben je niet altijd even blij…


Zwemmen is wel een gedoetje – op de flipflops eerst de Medina uit naar het strand. Daar wetsuit aantrekken waarbij je zo min mogelijk bloot wil laten zien. Het zwemmen daarentegen is bevrijdend en zou ik wel non-stop willen doen. De omkleedpartij erna is weer een heel karwei – een half uur zwemmen levert een half uur omkleden en half uur wandelen op.


IMG 1179 300x225 - geen-categorie - Essaouira – hoe lui kun je zijn?

De fiets – tja, de eerste dagen voel ik me niet echt comfortabel om met de fiets door de Medina te lopen – ik krijg al genoeg commentaar als ik in zwarte lange broek, dikke jas met capuchon rond loop. En het weer zit ook niet mee – elke dag regen, niet eens zo heel veel maar genoeg om de straten blank te zetten. Door die prut fietsen word je niet echt blij. Dus de fiets blijft op de kamer – netjes in elkaar gezet maar geen meter op gereden.

Na die paar dagen heb ik nog steeds geen energie om meer te bewegen dan mijn gebruikelijke ritme. Tijdens de heenreis heb ik gewerkt aan #thinkbig maar ook dat project lag daarna volledig op zijn gat.


Mentaal is het lastig toegeven omdat ik voor mijn gevoel nergens kom (zowel lichamelijk als mentaal niet). Ik speel 100en sudoku’s, lees online de krant, luister muziek en toch heb ik het idee dat ik zo weinig doe. Het zit ‘m deels in het beweegdeel – het zit zo in mijn systeem dat ik ondernemend ben, plannen maak, dingen doe; en het voelt nu als stil zitten en niets doen. Anderzijds vind ik het mentaal ook lastig. Als ik niet beweeg dan ben ik artikelen aan het lezen, aan het werken, me ergens in aan het verdiepen. En nu dan even helemaal niets, echt niets, de héle dag – dat is best gek.

Ik laat het er bij, blijkbaar heb ik het nodig.


IMG 1135 300x225 - geen-categorie - Essaouira – hoe lui kun je zijn?
Ondertussen overdondert Marokko mij met geluiden, geuren en kleuren; maar verrast het mij ook met de zorgzaamheid van de mensen, het lekkere eten en de vele kopjes thee die ik aangeboden kreeg. Ofwel, een perfecte plek om lui te zijn..

Categorieën
Geen categorie

Aftrappen voor nieuw avontuur

Vandaag was het zo ver… mijn eerste rit op mijn nieuwe fiets – ik hoor je denken, een nieuw avontuur=een nieuwe fiets? Mwah, zo iets inderdaad.. en ik prijs mij gelukkig dat ik van het Rijwielpaleis deze vette fiets tot mijn beschikking heb voor mijn ultra-plan!

IMG 1075 225x300 - geen-categorie - Aftrappen voor nieuw avontuurMijn fietstochtje vandaag stond niet op zichzelf – ik heb er een triatlon van gemaakt met stukje zwemmen (helaas in zwembad) ervoor en hardlopen (bos!) erna. 











IMG 1076 225x300 - geen-categorie - Aftrappen voor nieuw avontuurBoterhammen mee voor onderweg – want ik was niet met 1 uur weer thuis…












IMG 1079 300x225 - geen-categorie - Aftrappen voor nieuw avontuurWat is bewegen toch heerlijk! 









0,6mi – 61mi – 6mi #giveortake
Blijf me volgen als je wilt weten wat mijn nieuwe avontuur voor 2020 is!

Fiets: Scott Addict XC
strava: https://www.strava.com/activities/2888983289

Categorieën
Geen categorie

De foto hangt…

IMG 7670 graded 2Bkleur 300x225 - geen-categorie - De foto hangt...

…groots en dominant in mijn woonkamer. Het is een prachtige afbeelding die zeer tot de verbeelding spreekt; een nietige zwemmer tussen containerschepen in het Kanaal.

Toch is dat niet de foto die mij het meest raakt… het is een andere foto, eentje die niet opvalt in mijn uitgebreide beeldengalerij van de Arch2Arc. Een foto die weinig zeggend is voor velen, maar nog steeds een rilling lichaam opwekt.

D9SXESUXUAYm Yd 200x300 - geen-categorie - De foto hangt...


Dit beeld – ik weet nog dat ik op het gangboord stond te aarzelen, ik wilde heel graag aan Ron vragen of ik toch niet hoefde.. ik had zelf gekozen voor de uitdaging maar op dat moment werd het me bijna te veel. Ik ben enorm blij dat ik wel die stap overboord zette en de uitdaging aanging. Het was niet makkelijk, naast 16,5 uur constant doorzwemmen heb ik mentaal heel hard moeten werken. Hard moeten werken om kou en onzekerheid in mijn hoofd mentaal te fixen. Maar wat was ik gezegend met Ron aan boord. Hij heeft me door de koude momenten heen geloodst door mijn voeding aan te passen; hij heeft mijn onzekerheid weggenomen door de juiste dingen te zeggen. Ook de kapitein, gaf mij vertrouwen om door te gaan. Zijn ervaring van ontelbare kanaaloversteken en zijn enorme kennis van het weer/stroming zorgde ervoor ik wist dat hij de beste route voor mij zou uitzetten. Daarnaast keek hij constant naar mij vanuit zijn ooghoek – ik wist dat als de situatie gevaarlijk werd hij mij er meteen uit zou halen.
Met een dubbel gevoel kijk ik naar deze twee beelden; van de ene foto word ik emotioneel omdat ik zo’n groot ongrijpbaar avontuur tegemoet sprong en de andere foto geeft me een enorm trots gevoel en doet me beseffen dat ik iets unieks gedaan heb. Ik ben #36 en ik koester het nummer. En nog meer, ik koester alle herinneringen, zowel de mooie als de minder leuke!

Categorieën
Geen categorie

Een lach en een traan..

Eindelijk is het ervan gekomen.. ik ben in de archieven van social media en WhatsApp gedoken. Uren ben ik bezig geweest met het teruglezen van berichten die tijdens mijn stedentrip zijn verstuurd. En daarbij liepen de tranen regelmatig over mijn wangen – wat een humor, aanmoedigingen en ook bezorgdheid. Ik ging zo op in de berichten dat ik de race weer deels beleefde, met de nodige emoties erbij. De berichten tijdens mijn kanaaloversteek raakten mij het meest. Het blijkt wel dat de emoties van mijn strijd en ook de opluchting bij de finish nog diep in mij zitten. 

Voor diegenen die mijn verhaal niet kennen is er hét interview (link hieronder)… en ik moet toegeven, deze heb ik niet gezien. Ik ben er nog niet aan toe om geconfronteerd te worden met mijn eigen verhaal. 
Komt tijd, komt blog en in de tussentijd blijf ik lekker bewegen, doe af en toe een triatlon(netje) en vind dat nog leuk ook!

Categorieën
Geen categorie

Ik heb het gewoon geflikt

===spoileralert – na het lezen van het stuk van Ron heb je een zakdoek nodig===


df70e1a4 7db7 4985 b2c1 d2e97c7ba273 169x300 - geen-categorie - Ik heb het gewoon geflikt

Vorig jaar oktober bedacht dat dat ik de Arch-2-Arc wilde doen en nu heb ik het gewoon geflikt – mijn stedentrip XL op eigen kracht!
Na veel voorbereidend werk en lang wachten met mijn team, mochten we ons eindelijk op een zonnige zondagmiddag melden bij Marble Arch in hartje Londen. Het avontuur kon beginnen!

Ik heb gesport, gegeten, gedronken en heel af en toe gerust. Mijn team heeft constant om mij heen gevlogen, mij letterlijk en figuurlijk energie gegeven en mij in goede banen geleid. Bijna 67 uur later was ik in Parijs…ik kan het niet bevatten, hoe heb ik dat gedaan-beter nog, hoe hebben wíj dat gedaan?

Mijn blog laat op zich wachten want ik ben nog aan het verwerken.. Gelukkig zijn er anderen die woorden gevonden hebben. Vanaf de zijlijn geeft Jurgen van Teeffelen een inkijkje in de Utrechtse Sportkrant: https://utrechtsesportkrant.nl/heel-team-in-de-weer-voor-jacomina-eijkelboom/

Maar lees vooral het prachtige en meeslepende verhaal van Ron. Hij neemt je mee in de mindf*cks vooraf en de niet zo gemakkelijke oversteek van het Kanaal (understatement):
https://www.facebook.com/notes/ron-perdon/de-enduroman-arch2arc-van-jacomina-een-bizar-verhaal/10215043437816456/

team 300x151 - geen-categorie - Ik heb het gewoon geflikt


TEAM: I love you from the moon and back!

En mensen, hoe f*cking trots ben ik op mijn team – zij hebben ervoor gezorgd dat ik kon blijven gaan en in een recordtijd in Parijs stond.