Categorieën
Geen categorie

vergeten

Vandaag mijn atb weggebracht naar Evert Rijwielpaleis voor een beurt – in augustus wordt er weer een week rondgetrokken dus moet hij in goede shape zijn. Er werd gekeken naar mijn fiets en meteen werd geconstateerd dat crank, voorderailleur, ketting, tandwielen, achterwiel niet helemaal meer jovel zijn. Wat had ik gedaan met mijn fiets? Afgelopen winter helemaal niet veel KMs gemaakt en het meerendeel over asfalt dus hoe kon dat…? Hmm, toch even vergeten dat ik vorig jaar een redelijke monstertocht (in warmte+hoogtemeters) heb gemaakt door de Pyreneeen.

148 - geen-categorie - vergeten

De geplande tocht in Noorwegen zal wat minder hoogtemeters bevatten – maar ik verwacht ook mooie plaatjes onderweg! Rugzakje op en van hut naar hut fietsen in het midden van Noorwegen. Onze week fietsen wordt voorafgegaan door een week kanoen in Zweden/Noorwegen – een heel andersoortige belevenis. Bivakzak mee, vuur maken en vis vangen onderweg – back to basic met deze tocht!! Heb er nu al zin in maar moet helaas nog een paar weken geduld hebben…
Categorieën
LAT rondje amsterdam ultraloop

ultra rules

Zaterdag was het zover – tegen de 30 graad en ik mocht ruim 60KM rennend gaan afleggen. Wat kan ik ervan zeggen; ja het was zwaar onderweg, ik heb mijn dips gehad maar ook hele gave momenten, genoten van de natuur, genoten van de mensen om mij heen. Het was een superervaring waar ik ultralang op kan teren.

De tocht, in het kort (mwah):P7040006 - ultraloop, rondje-amsterdam, lat - ultra rules
Diemen, kantine LAT (atletiekvereniging) 8:30 uur. Ik schud de hand van Willem Mutze, organisator van het evenement. Het is mijn eerste ultra en Willem adviseert mij om rustig aan te doen. Het is warm en lang, gelukkig mag ik ook genieten onderweg. Om negen uur verzamelen de 22 ultralopers en de enige ultraloopster-in-spe (ik dus) zich voor het gebouwtje. Willem vertelt over de tocht van vandaag; een rondje linksom Amsterdam. Op 33KM een pond die slechts 3x per uur vaart en heel stipt is. Route is te volgen aan de hand van pijlen die op het wegdek geverfd zijn; een kleine ‘l’ met bovenop de pijl in de looprichting. Deze pijlen zijn te vinden op stoeprand, linker/rechterweghelft en ze zijn max 15cm groot. Kortom, dit wordt een flinke speurtocht! Routebeschrijving krijgen we voor de zekerheid mee.

Even over negenen mogen we starten – rustig aan beginnen. Tempootje vinden dat je 60KM gaat volhouden. Tja, ik heb natuurlijk geen idee hoe lang ik welk tempo volhou. Na een paar KM vormt er zich een clubbie met onder andere twee dames uit Twente, ultraloper B en ultraloopster L uit Amsterdam. Het was een gezellige groep met twee fietsende supporters/begeleiders erbij. Al na 8KM worden we door Willem van de weg gehaald voor een foto bij het standbeeld van Rembrand (langs Amstel). Hierna volgt ’n mooi stukje Amsterdams Bos en voor ik er erg in heb, staan we bij de eerste verzorgingspost. Ruim een uur gerend en bijna 12KM afgelegd – dat is snel! De anderen pakken een kopje thee maar ik wil mijn camelbag vullen. Daar haal ik vandaag mijn energie uit – mijn eigen gebrouwde energiedrank moet mij rond Amsterdam laten rennen! Bij de post dus iets vertraging opgelopen, maar na een snelle KM heb ik weer aansluiting.

Bij de Bosbaan krijg ik even kippenvel – er wordt een wedstrijd geroeid! Het flitst door mij heen: welke wedstrijd is dat, welk nummer wordt verroeid en wat is het hier veranderd. Na 1998 ben ik er niet meer geweest – ik heb de neiging om even stil te staan en te genieten van de sfeer van de roeibaan, maar krijg de kans niet, mijn groep koerst door.

Bij de tweede post loopt net M weg; door zijn enthou verhalen ben ik hieraan begonnen. Duimpjes op naar elkaar en de woorden: “Dit is geweldig, het gaat super!” wisselen we uit. Wederom water + wit poeder in mijn CamelBag en al snel ben ik klaar om verder te gaan. L en ik nemen het voortouw en samen zoeken we naar de pijlen. L heeft twee supporters op de fiets en dat geeft fijne afleiding. Terwijl we bij een van de weinige stoplichten moeten wachten, schuifelt de rest van de groep er weer bij.

Bij station Sloterdijk gaat het even mis, we rennen er langs in plaats van voorlangs. We komen er al snel achter en via de stationshal, lekker koel!, komen we aan de voorkant uit en gaan we richting industrie-terrein. Er wordt constant gekletst – de tijd vliegt voorbij. In een mum van tijd zitten we al op het 30KM punt. Het laatste stuk merk ik wel dat het tempo eigenlijk net iets te hoog voor mij ligt, maar cruisen in het groepje is erg lekker.

P7040069 - ultraloop, rondje-amsterdam, lat - ultra rules

Op post drie ontmoet ik W&M! Heel tof om fans te hebben. Zoals ’s ochtends al aangegeven was, zit er een pond op 33KM. Willem, die zelf deze post bemant, zegt ons dat we het niet redden. Nog 15min voor 3KM en dat is inderdaad best hard doorlopen. Kort afscheid van W&M (ik zal ze zo weer zien) en ik ren met gevulde CamelBag achter de groep aan. Omdat ik er niet in geloof dat we die pond halen, doe ik geen moeite om ze bij te pakken en ik neem wat te eten. Er wordt toch nog lekker doorgelopen door mijn medelopers en ook ik verhoog mijn tempo. Ik moet er niet aan denken dat zij wel de pond redden en ik niet. En dat moet ik dus niet denken, ik ga de hoek om en zie de pond net vertrekken. Mijn groep springt nog net aan boord (tot grote ergernis van de pondbestuurder) en ik red dat niet meer… ik zie het gebeuren en word ineens heeeel moe. Ik ben vreselijk teleurgesteld. W probeert me op te beuren met de woorden: “misschien is het ‘ment to be'”, maar daar geloof ik niet in. Ik zit flink te balen, mentaal kapot en benen voelen als plumppudding. Twintig minuten wachten in het gras. W&M zijn hartstikke lief voor me en proberen me op te beuren. Als ik even later het pondje op ga ben ik mentaal een stuk frisser alleen die benen zijn nog loodzwaar.
rondje+Amsterdam+009 - ultraloop, rondje-amsterdam, lat - ultra rules

Aan de overkant cruise ik nu in mijn eentje verder – de andere ultralopers op de boot hebben net een ander tempo. Na een KM of 5 a 6 zie ik in de straat mijn groepje vanaf de andere kant komen. Ik ben helemaal verbaasd want er zit toch geen heen-en-weer-stuk in het parkoers? Mijn achterbuurman vertelt me dat dat klopt – ze hebben ruim 20min verkeerd gelopen. Mijn moraal is weer opgepoetst, ik zit immers weer in een groep en hun moraal is geknakt omdat we weer allemaal bij elkaar zitten. W had dus toch gelijk. M loopt nu zo’n 100m voor mij – al snel lopen we bij elkaar. Verzorging zoeken we zelf op door een cafe binnen te schieten. Lekker koel water getapt en daarna mijn hoofd onder de kraan gestopt. Het is inmiddels middag en die zon brandt er flink op los. De officiele post vier zit net verderop op zo’n 39KM. Ondanks dat ik het fijn vind om samen met M te lopen, zit ik helemaal stuk. Die CamelBag doet gewoon pijn, maar zonder lopen is ook geen optie.

Bij een tweede pond onderweg hoef ik gelukkig geen twintig minuten te wachten – sterker nog, hij vertrekt meteen als we aan boord stappen. Aan de andere kant van het water is een waterkraan – ook hier weer heerlijk afgekoeld en CamelBag gevuld. Vanaf nu maakt het me eigenlijk allemaal niets meer uit; pijntjes voel ik niet meer, ik heb geen zin om mij druk te maken over die CamelBag – ik zit in een flow. Mijn diesel gaat aan, langzaam maar gestaag blijf ik doorrennen. Na zo’n 15KM samen lopen met M (hij iets sneller dan ik maar hij wandelt af en toe) hoor ik geen voetstappen meer achter mij. Kwartier later komt ’n SMSje – hij moet helaas uitstappen vanwege buikklachten. Mijn diesel is ondertussen op stoom – de laatste post is in zicht. Bekertje cola naar binnen, snel CamelBag weer vullen en ik loop door. Tempo is niet hoog maar ik kan nu wel continue blijven rennen. Ik ben nu in mijn eentje en doodsbenauwd om een pijl te missen dus bij elk kruispunt loop ik met mijn neus op het asfalt op zoek naar de pijl. Nog een laatste keer het water over, nu over een lange voetgangersbrug en daar ga ik Diemen weer in. Nu moet ik er wel bijna zijn, sjonges wat ben ik moe! De laatste KM gaan over een klinkerweg, auw daar heb ik eigenlijk geen zin meer in want het voelt niet prettig voor mijn vermoeide enkels. Dus weer tempo aangepast en krachtige tred ingezet. Ik zie een lange rechte weg voor mij – zou dit het laatste stuk zijn? Ik durf het bijna niet te geloven en houd in het achterhoofd de gedachte dat ik misschien nog wel 3KM moet lopen. Geen idee waar ik ben ten opzichte van het eindpunt. Maar gelukkig is dit toch wel het laatste rechte end – ik herken het postkantoor, daar omheen, linksaf straat in en daar is het LAT-gebouw al. Een eindsprint kan ik niet meer trekken maar ik ren wel meteen door naar binnen om mij af te melden. 7.09.22 wordt mijn eindtijd op mijn oorkonde die ik kort daarna mee naar huis mag nemen. Nog even nakletsen op de stoep voor het gebouw – cola erbij en herstelshake. Wat een beleving, wat een ervaring – het is gekkenwerk. Wie mij een maand geleden zou zeggen dat ik op een zaterdag ff ruim 60KM zou rennen, zou ik voor gek hebben verklaard. Hier zit ik dan op de grond met benen die al stijf beginnen te worden, te genieten van het ultra-gevoel. Dat gevoel kan ik niet onder woorden brengen, dat moet je zelf meegemaakt hebben!

P7040160 - ultraloop, rondje-amsterdam, lat - ultra rules

Categorieën
Geen categorie

61.3

RondjeAmsterdam - geen-categorie - 61.3

Zaterdag is het zover: mijn debuut als ultraloopster. Die ochtend start ik om 9:00 in Diemen voor een rondje Amsterdam over 61,3KM. Gekkenwerk – ik heb geen idee waar ik aan begin. De afgelopen weken het langere duurwerk aangepakt; drie a vier uurtjes rennen heb ik wel verschillende keren gedaan. Hopelijk genoeg KMs in de benen om tot het einde aan toe te kunnen blijven rennen! Grote vraagteken voor mij is hoe lang ik erover zal gaan doen. Wat zal mijn cruise-snelheid zijn? Dat soort dingen doen er niet toe, maar voedingstechnisch vind ik het wel fijn om de tijdsduur te kunnen inschatten (calorieen te berekenen/plan op te stellen/koolhydraten meenemen etc). Het gaat om de beleving – toeren door polders, langs water – in een wijde omtrekkende beweging rond onze hoofdstad. Heb nu al zin in dit avontuur!
http://members.home.nl/funrunner3/pagina7.html

Categorieën
Geen categorie

testing

kinderdijk - geen-categorie - testing

Vandaag mijn eerste duurrit gedaan met eigen brouwsel. Als ik langer dan twee uur sport dan wil ik graag naast energie, ook mijn eiwitten aanvullen. Vandaag 4 uur op de fiets gezeten, mooie rit naar Kinderdijk langs Lek, dus mooie testmogelijkheid. De drank heb ik 7:1 aangemaakt; 7 delen koolhydraten en 1 deel proteine. Deze mix was deels met bekende koolhydraten van High Five en met soya proteine. Prima te drinken onderweg; beetje matte smaak maar kan altijd nog smaakmaker aan toegevoegd worden. Nu aan de hersteldrank met half-om-half koolhydraten/proteine, beetje zout + magnesium erbij. Voor de optimale hersteldrank mis ik nog de calcium. Glucosamine ga ik niet gebruiken – het is niet wetenschappelijk bewezen dat dat werkt. Volgende week komt mijn maltodextrine binnen en dan kan ik echt mijn eigen mix gaan maken! Tot nu toe, goede resultaten in hongergevoel en herstelgevoel.
Categorieën
Geen categorie

geen sport – wel voeding

MvdK+voorbereiding+48 LR - geen-categorie - geen sport - wel voeding

Vandaag rustdag gehouden wat betreft sport – maar me wel verdiept in sportvoeding. Normaliter koop ik van die dure potten poeders om mijn bidonnetjes mee te vullen tijdens trainingen. Koolhydraten als voornaamste bestanddeel van die poeders. Maar met het mooie weer fiets ik wat langer door de polder, ren wat langer door het bos dus moet mijn voeding aangepast worden. Koolhydraten aanvullen met eiwitten voor snellere energielevering en sneller herstel – dat klinkt als muziek in de oren. Echter die combi in zo’n pot poeder is nog een stukje duurder en de samenstellingen van de verschillende merken zijn zo verschillend. Tijd om een expert in te schakelen: sportmaatje Maryka maakt haar eigen voeding en weet alles van mengverhoudingen. Complete recepten voor basis energiedrank, energiedrank voor de lange training en hersteldrank heeft ze geblogt. Op basis van haar tips heb ik nu bestellingen geplaatst voor de ingredienten om mijn eigen sportvoeding te maken. Ik houd jullie op de hoogte met het mengen+experimenteren+testen!
Foto: Hawai 2006, Marc van der Kort
Categorieën
Geen categorie

blaren

Tis toch van de gekke – loop je een wedstrijd zit de onderkant van je voeten onder de blaren. Vandaag was het weer zo ver; een halve marathon in/rondom Montfoort. Prachtig vlak parkoers door de polder met veel (tegen)wind. De eerste helft was grotendeels (schuin) wind mee, dus lekker laten rollen. Je raadt het al – de tweede helft was een stuk zwaarder. Dit werd een positieve split van maar liefst drie minuten langzamer in de tweede helft. Tijdens de race merkte ik het nog niet zo, maar eenmaal over de finish voelde ik mijn blaren flink! Het zal er gek uitgezien hebben dat ik half mank op de buitenkant van mijn voeten rond liep. Die blaren werden goed gemaakt met de mededeling dat ik derde dame was. Altijd leuk een podiumplek!

P1000277 LR - geen-categorie - blaren

Categorieën
2009 halve triathlon Kruiningen triathlon

done it

Afgelopen zaterdag heb ik spontaan een halve triathlon gedaan. Spontaan omdat ik wilde genieten van de race – gelukkig lukte dat! Tijd interesseerde me niet; doel was bewust ontspannen sporten. Vrijdagavond reisde ik al af naar Zeeland – ik was te gast bij het 3team en mocht bij hen in de cottage op camping Linda overnachten.

Om 10:10 stondDSC 4218 - triathlon, kruiningen, halve-triathlon, 2009 - done it ik in Kruiningen aan de rand van het zwembad. In mijn baan lagen de latere nummer 1, 2 en 5. Er werd dus knetterhard gezwommen; maar dat gaf mij vrij baan om mijn 2500-tempo te pakken. Echter, ik had geen idee hoe hard/langzaam dat tempo zou zijn. Dit jaar heb ik nog maar weinig zwemmeters gemaakt. Gelukkig was ik gehuld in mijn nieuwe wetsuit dus dat leverde wel wat (drijf)gemak. Reeds na 40 minuten zat ik weer op de badrand – stuk sneller dan ik had durven vermoeden!

Huphup naar de fiets DSC 4326 - triathlon, kruiningen, halve-triathlon, 2009 - done itrennen over lang stuk tapijt. Helmpje op, schoenen aan en wegwezen voor 80KM stoempen. Kruiningen ligt in Zeeland en daar waait het altijd. Zaterdag was geen uitzondering, sterker nog de wind was pittig. Bochtig parkoers over dijk en viaduct, door polder en dorpen – vier ronden totaal. Het fietsen op de race-fiets was ook iets dat ik nog niet veel gedaan heb dit jaar – het aantal keren is op 1 hand te tellen. Bochten verliepen erg langzaam en niet geheel vlekkeloos en door die stevige wind durfde ik ook niet in mijn ligstuur. Maar toegegeven, elke ronde werd ik sterker en kreeg ik meer zelfvertrouwen, de bochten liepen in ieder geval steeds beterder… of zou het komen doordat ik in die laatste ronden deelnemers van de korte afstand kon inhalen?! Afijn, ik kwam met een goed gevoel van de fiets af.

Terug in het parc fermee mocht ik de fiets inlevereDSC 4404 - triathlon, kruiningen, halve-triathlon, 2009 - done itn voor mijn loopschoenen. In het loopparkoers vier ronden van 5KM. Eerste ronde verkennen, tweede en derde ronde pijnlijke dode voeten en vierde ronde liep ik eindelijk lekker. Voor ik er erg in had, mocht ik al finishen! De laatste editie van Kruiningen had ik toch nog mooi mee gepakt.

Toegegeven, het smaakt stiekum naar meer..maar of het dan weer zo relaxed en ontspannen gaat, is wel de vraag.. Want zo achteraf is de verleiding groot om de race te analyseren. Belangrijker is dat ik mijn doel heb bereikt. Nu weer lekker door met sporten!


fotocredits: http://www.3team.nl/

Categorieën
Geen categorie

..ijspret..

Schaatsen op Nieuwkoopse Plassen..239 - geen-categorie - ..ijspret..
Sjonges wat een mooi dagje was het vandaag! Ik had het niet kunnen bedenken dat ik vandaag over de Rijn en Ziende naar de Nieuwkoopse Plassen zou schaatsen om aldaar een rondje richting Noorden te kunnen maken. Zonnetje erbij, gezellige koek+zopies onderweg en veeel mensen op de schaats!
Op 1 januari had ik voor het eerst sinds jaren weer mijn schaatsen onder gebonden – veel verwachtte ik er niet van want de laatste paar keren ging het schaatsen absoluut niet lekker. Veel te verkrampt op de schaats – zere voeten tot gevolg, terwijl de kramp eigenlijk tussen de oren zit. Flink irritant als je schaatsen een mooie sport vindt maar zelf te schijterig bent om te glijden. Goed voornemen voor 2009 om de ijzers toch weer ns uit het vet te halen. Op Nieuwjaarsavond waren het slechts een paar rondjes op de IJsbaan van Zwammerdam, maar de eerste schreden waren weer gezet en het ging warempel nog niet eens zo heel erg slecht. Vandaag was een bezoekje aan Nieuwkoop ons doel – met het windje in de rug en zonnetje in het gezicht ging het erg lekker. Mooi gladde ijsvlakte bracht ons snel naar Noorden; op de terugweg was het ijs af en toe flink kapot gereden, maar ook dat hoort erbij. Schaatskoorts – ook ik ben bevangen!!

233 - geen-categorie - ..ijspret..

..helaas gaat het dooien de komende dagen..
Categorieën
Geen categorie

aloha captain of the love boat

Feestjes zijn leuk – Hawaii is leuk => en dan ook nog met de kapitein van de Love Boat in feestelijke Hawaiiaanse sferen verkeren?! T E G E K…

HellasHawaii2008 2 - geen-categorie - aloha captain of the love boat

HellasHawaii2008 4 - geen-categorie - aloha captain of the love boat

HellasHawaii2008 - geen-categorie - aloha captain of the love boat
Tattoo made by Legally Blond2

Categorieën
Geen categorie

goed voor de huid

17112008250 - geen-categorie - goed voor de huid

Afgelopen weekend in de Ardennen wezen biken. Net als in Nederland was het ook daar regenachtig… dat leverde dus veel blubber, bagger en glijpartijtjes op. Helemaal niet erg, want modderbaden zijn goed voor de huid!

17112008251 - geen-categorie - goed voor de huid

17112008252 - geen-categorie - goed voor de huidEnne ondanks/dankzij die prut heb ik flinke lol!!