Vriend Wayne uit Pittsburgh, Amerika stuurt me een bericht: “Hé, hoe gaat het met jou? Ik ben in juli in Denemarken om te rolskiën. Ben je in de buurt?” Het blijkt dat hij overkomt voor de RUltra, 200km rolskiën in een weekend. Echt in de buurt van Denemarken ben ik niet, maar die RUltra klinkt goed of beter gezegd uitdagend.
Juni 2026
Okay, toch maar eens verdiepen in deze uitdaging. Ik ben dan wel eens op rolski-vakantie geweest maar dat is wat anders dan dit tripje. Het blijkt een klein event georganiseerd door Morten, wonend in Jutland. Een uitnodigende film en de kleinschaligheid trekken me enorm. Maar kan ik dit wel rolskiën? Bij andere sporten kan ik beter inschatten wat ik nodig heb en of het in mijn potentieel ligt. Wat betreft het rolskiën, is dit nieuw terrein voor mij. Hoe steil zijn de hoogte- of beter gezegd laagtemeters, ga ik snel genoeg, kan ik twee dagen zo lang etc. Ik weet dat materiaal hierin een bepalende factor kan zijn, dus ik vraag Marco, VasaShop, om mee te denken. Snellere wielen in mijn rolski’s, wat levert mij dat op? En is een rem handig? Afijn, ik dacht eigenlijk dat het een 1-2tje zou zijn. Maar we doken in het parkoers, in de materialen en mogelijkheden en dat bleek nog best lastig. Een testrolsessie op de Ruiterberg volgde om het een en ander uit te proberen. In de laatste week van juni had ik mijn set up bepaald en kon ik vol vertrouwen naar Denemarken afreizen.
11 juli 2026
Zo vroeg op de ochtend is het net een mierenhoop bij het huis van Morten in Ikast. We zijn met 11 deelnemers en er is een supportbus. Iedereen is zijn spullen aan het verzamelen, bus wordt geladen en de spanning stijgt. Wayne, ik en 4 anderen doen dit voor het eerst. De rest heeft de RUltra al eerder gedaan. Ik ben gespannen; wat zullen we tegenkomen, hoe is het parkoers en wat worden de temperaturen? De weersvoorspelling is goed; het is droog (dat is fijn) maar het wordt ook warm (dat wordt veel drinken). Na de foto wandelen we een klein stukje naar beneden; want het zou zuur zijn als we in het eerste stuk al meteen een uitglijder hebben.
We rollen richting het noordwesten weg en dit is het vlakke deel van het parkoers. Eerst een aantal kilometer op de weg (prima te doen) voor we op een oude spoorbaan komen. Ik merk dat ik moet inrollen – het is de spanning en wennen aan het gezelschap. Het asfalt rolt prima en iedereen is opgetogen dat we onderweg zijn. Onze eerste officiële stop is op ongeveer 20km, in Karup, bij een bakkerijtje. Met onze helmen op bestellen we koffie met wat lekkers. In de schaduw vullen we onze bidons bij en snel rollen we weer door. Het is nog een lange dag.
De oude spoorbaan is perfect rollen – geen ander verkeer en prima asfalt. In de groep rollen we lekker door en maken kennis met elkaar. Het gezelschap is internationaal, naast Nederlands en Amerikaans is er ook een Noor en de rest is Deens. De verhalen over ervaringen op de rolski’s en langlaufski’s worden gedeeld. Net voor de 50km is onze grote stop gepland in Tapdrup, net voorbij Viborg. Er is een schaduwrijke picknickplek achter de supermarkt. Perfect om koude cola en lunch te scoren. Schoenen gaan uit en de gesprekken vliegen heen en weer – iedereen zit nog vol in de goede energie, ondanks de warmte.
Hierna rollen we de volgende 25km richting het noorden in het, nog steeds, redelijk vlak terrein. De groep verdeelt zich; we hebben een groep wat verder vooruit, een middengroep waar ik in rol en een wat rustigere groep. Bij elke stop komen we bij elkaar en starten we tegelijk. De tussenstops worden langzaamaan iets langer en we zitten, beter gezegd hangen, telkens in de schaduw om bij te komen. De warmte heeft een behoorlijke impact.
Op een kleine 75km staat onze supportbus in Hammershøj en kunnen we weer bijvullen. Bij de supermarkt haal ik nogmaals een koude cola – het is inmiddels flink heet op het zwarte asfalt. De laatste 25km zijn heuveliger en ik kluun een paar keer (een deel van de) heuvelaf. Mijn coördinatie brokkelt af en mijn lichaamstemperatuur loopt op. Morten had ons goed gebriefd en we weten dat er nog een brug is met slecht wegdek in de laatste kilometers. Ik rol met Allan en Peter en we houden elkaar scherp. Brug check, nog een laatste uitgebreide drinkstop en heel even liggen op de brug. Ondertussen krijgen we een foto binnen van de voorste groep, zij zitten aan het bier. Ahaa, dat is onze wake-up call voor de laatste kilometers. Ons eindpunt is de camping in Langdå . We ploffen op de stoelen en lessen onze dorst met het bier. Amai, dat smaakt zo goed!
Opfrissen doen we met een duik in de Gudenå. Het is de langste waterloop van Denemarken, maar of het een rivier is daar zijn de meningen over verdeeld. Voor ons avondeten zitten we aan een lange tafel op het grasveld. Het is een heerlijke avond maar iedereen is moe en we liggen vroeg in bed. Geslapen wordt er amper in de oververhitte hutten.
12 juli 2026
Langzaamaan starten we de dag met een gezamenlijk ontbijt. De briefing leert ons dat weer over oude spoorbanen rollen, maar met meer hoogtemeters. We eindigen vandaag op de hoogste berg van Denemarken. De blaren worden geplopt en gevoelige plekken getapet. Een beetje vermoeid maar een stuk ontspannener staan we klaar voor de groepsfoto van dag twee.
Na een stukje gravel rollen we over de prachtige paden, met gelukkig veel schaduw. We stoppen na 25km in Thorsø bij een supermarkt. Het bakkertje om de hoek is met vakantie, dus deze keer geen koffie met wat lekkers. Het landschap is prachtig, inmiddels rollen we als het ware op de kam waardoor we af en toe mooie vergezichten hebben.
Halverwege, in Silkeborg, is de hotdog stop. Ik kijk er naar uit, niet zozeer de hotdog maar wel het feit dat het een wat grotere stop is. Ik rol namelijk niet zo lekker meer… het is zo warm en mijn voeten branden en mijn drinken is lauw. Als ik aankom, wil ik alleen maar stilletjes zitten maar ik weet dat ik moet blijven eten dus bestel toch maar die hotdog met alles erop en eraan. De Deense hotdog is wat uitgebreider dan de versie die ik ken. Uiteraard een worst, welke smakelijk bereid is, op een broodje met remoulade, ketchup, mosterd, verse ui, gebakken ui, geroosterde uitjes en zoetzure augurk. Onverwachts smaakt het mij goed en kom ik een beetje bij. Ik heb in ieder geval energie om beter om te gaan met de hitte.
De stad uit moet ik een paar keer klunen maar daarna rolt het weer glooiend. De zon blijft branden en mijn voeten blijven heet. Ik stop wat vaker in de schaduwplekken; blij ben ik dat het wel lekker doorrolt dus de kilometers tikken gestaag door. De groep brokkelt wat uit elkaar – de hitte blijkt voor meerderen lastig te zijn, of is het toch de vermoeidheid die nu opspeelt? Als de zon iets minder scherp is, kan ik mij herpakken.
Bij de laatste gezamenlijke stop in Brædstrup hangt iedereen onderuit op de stoep in de schaduw van de boom. Maar wetende dat het einde in zicht is, wordt de cola snel opgedronken en stapt iedereen weer op de rolski’s. Het is dan wel niet ver meer maar wel bergop, we finishen op het hoogste punt van Denemarken, Ejer Bavnehøj. Daar worden we binnengehaald door enkele supporters. Het is een prachtig uitzicht, blikken we terug op onze route en we blikken terug op onze ervaringen.
Wat was de tocht mooi, goed gezelschap, perfect georganiseerd en we hebben veel lol gehad. Na de finishfoto moeten we Morten beloven dat we terugkomen; dat doe ik en ik kondig aan dat ik de volgende keer Nederlandse vrienden meeneem. Want dit is echt een hele toffe, uitdagende tocht!
Heb jij interesse? Meld je bij mij!
Materiaalkeuze:
Net als langlaufen is rolskiën ook een materiaalsport. Voor mij was het belangrijk om met vertrouwen naar Denemarken af te reizen. Met 2x100km in het vooruitzicht koos ik voor comfortabel en snel. Dat betekende de Finstep van Swenor (lekkere brede, verende balk) met 4 keer wielen 1 (snelste rubberen wielen). Dit is lastiger met de laagtemeters omdat je snel ‘snel’ gaat en het lastiger is om te remmen. Maar daarentegen verwachtte ik dat het me veel energie zou sparen op het vlakke en de klims. Als laatste zetje voor het vertrouwen, koos ik voor stevigere schoenen, combi-schoenen van Fisher. Dat zou me meer stabiliteit en controle over mijn rolski’s geven; best fijn voor twee lange dagen op de rolski’s.Rolski’s: Swenor Finstep met wielen 1
Stokken: Swix met Staffanstaven
Schoenen: Fischer RC3 (combi-schoenen)