Categorieën
Geen categorie

Freaking out!

D0400BC4 0B32 4256 9621 78CBF29A6A87 300x300 - geen-categorie - Freaking out!Mijn gedachten schieten heen en weer: Ik kan het niet-jawel ik kan het. Anderen doen zoveel-ik doe het goed. Al die KM’s die ze draaien-ik haal het maximale uit mezelf.
Ik vraag me af: Waarom wil ik dit? Maar ik weet het antwoord al; dáárom wil ik dit! Iets doen wat eigenlijk niet te bevatten is – hoe kun je je in vredesnaam indenken hoe het is om het Kanaal over te zwemmen nadat je 141KM hebt gerend en je weet dat je daarna nog op de fiets moet stappen. Ik zat op de bank, las over de Enduroman en ik wist dat ik dit wilde – een Enduroman worden. En nu, nu zijn er twijfels…

Ik ben op zwemkamp in Frankrijk. Soms begrijp maar een kwart van het Frans, vaak snap ik er niets van. Constant ben ik alert voor dingen die ik eventueel zou kunnen begrijpen en ondertussen ben ik goed aan het opletten wat anderen doen. Ik krijg veel prikkels binnen, het is vermoeiend en het maakt me onzeker.


IMG 9146 300x175 - geen-categorie - Freaking out!
Het trainingskamp wordt georganiseerd door Jacques Tuset (www.xtremswimmer.com) – een enorme bak aan ervaring, kennis en ook gezelligheid. Het trainingskamp is door hem tot in de puntjes verzorgd – we zijn met een groep van ruim 20 zwemmers die allemaal iets groots gaan doen deze zomer. Ondanks het grote snelheidsverschil trainen we in één groep. Iedereen heeft een boei bij zich, 3 reddingsboten cirkelen om ons heen en er zijn constant lifeguards op een plank voor en achter de groep.


Bij de groep zijn grote namen, zo is er Philippe Forte (https://www.philolibre.com/double-way.htmlretour kanaal in 2020) en ook Cyril Blanchard (http://www.cyril-blanchard.com/en/) is er bij, de snelste Enduroman ter wereld! Prachtig gezelschap om vragen te stellen, maar voor mij is het overleven van de zwemsessies in zee het belangrijkste.


IMG 9161 300x171 - geen-categorie - Freaking out!
Vol goede moed ging ik op kamp, lekker een beetje zwemmen in zee, de verplichte zesuurs test laten aftekenen en vooral genieten. Oeps, inschattingsfout dat het water van 11-13 graden toch echt wel fris is.. en dat die Franse trainingsgenoten toch wel erg goed kunnen zwemmen en dat ook nog eens bijna allemaal zonder wetsuit doen!

Ik schiet in de stress – I’m freaking out! Het plezier is minder, overleven is de modus…maar dat is niet wat ik wil.. 




Zaterdagmiddag – verplichte rustmiddag voor de zesuurs zwemmers. Ik zit op de bank en heb moeite me te ontspannen – gedachten schieten door mijn hoofd. Wat moet ik allemaal nog doen voor mijn stedentrip, wat moet er nog geregeld worden, wat moet er nog getraind worden.. “moet nog”-“moet nog”-“moet nog”. En morgen dus zesuur zwemmen terwijl ik tot nu toe nog niet eens twee uur aan een heb gezwommen en telkens bibberend als een rietje onder de douche stond bij te komen.

Okay, dat moet ik dus anders aanpakken…makkelijker gezegd dan gedaan – maar wel noodzakelijk! Focus bij mezelf leggen, focus naar binnen brengen; rust in het hoofd creëren. Fysiek kan ik nog zoveel willen maar het mentale deel wordt nu steeds belangrijker, daar valt winst op te pakken. En te beginnen met morgen! Ik zit op de bank en bedenk mijn aanpak: 
– het zijn rondjes van 600m dus stoppen is erg gemakkelijk – mijn thema wordt: encore une fois, Sash opgezocht en volume op 10 (meteen een goede deun in mijn hoofd)

– ik zwem net zolang door tot de zes uur om zijn of tot Jacques me uit het water haalt (omdat hij constateert dat het gevaarlijk wordt)
7B111D78 7887 494C 9533 BAEE6AB8EB4F 300x300 - geen-categorie - Freaking out!– de meesten zwemmen zonder wetsuit dus die hebben het veel kouder (lees: ik mag niet zeuren)
– mijn voeding wordt ook deel van de aanpak; bidons vullen en strepen zetten hoeveel ik telkens mag drinken, gelletjes erbij, reepjes voor het geval ik wil en alles voorzien van de tekst: Jacomina #encoreunefois 
Ondertussen staat Sash op repeat… Een uur verder en ik ben Sash zat, maar ik heb ondertussen wel zin in morgen gekregen, zin om die zes uur aan te vallen!









In het achterhoofd weet ik dat het niet alleen om morgen gaat, maar het is wel een belangrijk moment. Als ik dit kan fixen dan ben ik een grote stap dichterbij mijn doel: Enduroman worden.
Komende weken valt er nog steeds heel veel te doen, niet alleen fysiek maar juist mentaal mag ik nu keihard aan de slag. Dus de volgende keer dat je me ziet of spreekt, vraag dan hoe het er mentaal voor staat…

IMG 9162 225x300 - geen-categorie - Freaking out!
Onder een lading dekens, dichtbij de kachel zat ik met een grote grijns bij te komen van de zesuurs.

1 reactie op “Freaking out!”

[…] In de loop van de weken werd de watertemperatuur en ook de temperatuur boven het water aangenamer. En nu ben ik aanbeland in het stadium dat ik af en toe zonder pak ga. Het ultieme gevoel van de koude tinteling op je huid terwijl je kacheltje je van binnen op temperatuur houdt. Herinneringen aan koud water komen boven drijven – vorig jaar in Frankrijk bij het trainingskamp van Jacques Tuset is het meest levendig. Ik had, dacht ik, behoorlijk getraind in koud water en ik zou deze stage doen om de zesuurs-test af te tikken. Thuis had ik voornamelijk in Maarsseveen en in het Hens gezwommen. In Frankrijk dook ik de zee in… dat was een hele andere sensatie; het werd een “Freaking Out”- weekend met veel onzekerheid en kou..lees mijn blog: https://jacomina-ultra-athlete.nl/2019/04/freaking-out.html […]

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *