Zo gingen de laatste 300 hoogtemeters bij de Alpinathlon – finishen op 3303m boven zeeniveau is geen piece of cake.. Finishen op die hoogte doe je in de Alpinathlon – een wedstrijd waarbij je een stuk op de racefiets aflegt, op de ATB, een stuk rennend, weer ATB en afsluitend rennend die top op. Totaal zo’n 130KM en 5500 hoogtemeters voor je kiezen op 1 dag.
Zaterdag 21 juli 2012 mocht ik mezelf een schouderklopje geven nadat ik de finishlijn overging na ruim 11,5 uur sporten – het was fantastisch!
Acclimatiseren op hoogte werd door de organisatie aangeraden; dus was ik een kleine week voor de race al in Zwitsers, St. Moritz-Bad. Met 1800m boven zeeniveau een ideale plek voor hoogtestages, dat bleek ook uit het grote aantal (wanna be) Olympia-gangers die tweemaal daags langs mijn tent rende. Deze dagen zou ik mij ook voorbereiden door 3 van de 5 parkoersen af te leggen. Het eerste deel, de klim vanuit Berguen over de Albulapas geloofde ik wel; ik had gehoord dat het een fijne klim is endat de pas prachtig is. Ook deel 5 van het parkoers laat ik aan mij voorbijgaan – vanuit St.Moritz rechtstreeks omhoog naar Bergstation Corvatsch, onder andere de voettocht over de gletscher.. Dus bleven er drie trainingsdagen over en twee taperdagen.
Maandag ga ik eerst naar het VVV voor kaarten van de omgeving om de parkoersen zo goed als mogelijk in te tekenen. Daarna rijd ik meteen op de ATB voor het verkennen van ‘Strecke 2’; 29KM met 1182hm. Het blijft wat zoeken maar ik lijk toch echt de weg richting Alp Muntatsch te pakken te hebben. Het gaat steil omhoog – precies zoals in het hoogteprofiel terug te zien is. Vanuit Samedan kun je hier een tijd neerzetten op de Time Trial van 3,5KM. Elke halve kilometer staat aangegeven – dat is fijn, dan kun je aftellen. Na de 3,5KM sta ik hijgend en zwetend bij een boerderij – ik pak de kaart weer uit mijn tas en kijk hoe ik verder moet. Euhm, verder omhoog nog..ik ben slechts halverwege de klim. Tegenvaller maar het parkoers wordt single track, technischer en heel mooi! Het was lang geleden dat ik geATBed had, maar het wende best snel; al moest ik af en toe toch wel ‘fiets-duwen’ – zowel omhoog als omlaag. Na 29KM en een netto fietstijd van 2:40uur sta ik weer in St.Moritz; het zou precies goed zijn op de wedstrijddag. Bij de Alpinathlon zijn er strakke tijdslimieten, ben je te laat dan lig je eruit. Evaluatie van de dag: als het parkoers er net zo mooi droog bij ligt als vandaag dan heb ik er vertrouwen in.
Dinsdag is de loopdag – een vlak aanloopstuk langs mijn tent richting Surlej. Daar aangekomen, kijk ik omhoog naar de berg waar het zaterdag allemaal om draait, ik slik.. 3303m is best een eind vanaf 1700m! Gelukkig hoef ik vandaag niet zo hoog, slechts 570 hoogtemeters te overwinnen in 16KM. Bij de klim blijkt het eerste deel nog te dribbelen, maar bij het tweede deel gaat het toch echt te steil dus moet ik wandelen. Terug kan ik de weg niet helemaal vinden en steek ik voor de zekerheid te hoog door het bos terug. Dit traject had ik zonder horloge gerend dus geen idee hoe lang ik erover gedaan heb. Evaluatie van de dag: met mijn ervaring met rennen in de bergen moet de 2:15uur die er voor staan, te doen zijn. Winstpunten vallen vooral te pakken in het afdalen.
Vrijdag bepaal ik mijn strategieën; kledingstrategie, voedingstrategie en wedstrijdstrategie. Vijf verschillende parkoersen, 3 verschillende onderdelen, start op 1350m en finish op 3303m. Het is een heel gepuzzel maar mijn 100L sporttas is gevuld met kledingsetjes en voedingspakketjes per onderdeel. Mijn wedstrijdstrategie is eigenlijk heel simpel – op de racefiets pittig doorrijden om marge te pakken voor het ATB over het modderige parkoers. Daarna hopen dat ik op tijd ben en door mag met de race. ’s Avonds krijgen we de briefing van de race; het weer is op dat moment onstuimig op de Corvatsch (Gipfelsturm) en het is nog onduidelijk of wij wel de gletscher op kunnen morgen. Gevoelstemperaturen krijgen we ook nog mee, 3 graden in Berguen, 0 graden op de Albulapas (lekker koud met afdalen dus), 13graden in St Moritz overdag, 0 graden Corvatsch. Afijn, een stuk wijzer kom ik terug bij de tent en begin stop nog wat xtra shirts, handschoenen, lange tight en muts in de 100L tas (het past gelukkig nog). Nog niet net klaar met herpakken, komt het met bakken uit de hemel. Onweer en zware neerslag was er voor vannacht voorspeld – gelukkig, alles wat vannacht valt.. Evaluatie van de dag: de weersomslag maakt me zenuwachtig, regen maakt modder maar is ook niet fijn bij het afdalen op de racefiets.
Alpinathlon 21 juli 2012, 127,5KM en 5500hm in 11:36:40; racefiets: Scott Foil, ATB: Cannondale Lefty 29″er, schoenen: Adidas Kanadia