Categorieën
Geen categorie

Over en uit met de scheve schaats..

Hoe mooi is het toch als er natuurijs ligt. Het begint meteen te kriebelen; je kunt toch niet thuisblijven als er ergens geschaatst kan worden?! Ik ben opgegroeid aan de Oude Rijn en vlakbij de schaatsbaan, dus heb vele uren op de houtjes, kunstschaatsen en lage noren rond gereden. De laatste jaren was er minder natuurijs en stond ik minder op de ijzers. Als ik dan mijn noren weer eens uit het vet haalde, was er altijd strijd bij de eerste slagen. Stuntelen en wankelen om weer gevoel te krijgen om recht op de schaats te blijven staan en durven te glijden. Met als gevolg dat ik om de haverklap met kramp in de onderbenen en voeten aan de kant moest gaan zitten om ‘bij te komen’ en mijn veters nog strakker te zetten (want dan bleef ik iets langer dan drie slagen ‘recht’ op de schaats staan). Kortom, het voelde zo’n eerste uur altijd alsof ik écht niet meer kon schaatsen..


Maar vandaag is daar verandering in gekomen! Ik heb op de Zweedse schaats gereden; wat een pret en wat een heerlijk gevoel. Eerste meters gingen nog iets verkrampt maar dat kwam mede door de angst van het dunne ijs. Je hoorde het ijs onder je voeten werken, scheuren en zetten; maar dat zijn ook juiste die mooie natuurijs geluiden.
20160120 094434 - geen-categorie - Over en uit met de scheve schaats..

20160120 094437 - geen-categorie - Over en uit met de scheve schaats..
Mijn eerste slagen zijn nog wat onwennig, maar niet op een scheve schaats!

Toen ik eenmaal weer gewend was aan het ijslawaai kon ik ontspannen mijn slag opzoeken. Ja, echt waar…op deze schaatsen kan ik namelijk glijden zonder te wankelen en te stuntelen. Dus hup, door de knieën en lange slagen maken. Wat een genot, wat een pret; ik hoop dat Koning Winter zich snel weer meldt… 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *